Sluiten

Beter zicht zonder open paraplu

woensdag 04 februari 2015

Mevrouw de Minister, Mijnheer de Minister,

Ik ben kwaad, ontgoocheld én voel me gelijk ook machteloos en in de steek gelaten. Meer dan 50.000 verkeersslachtoffers. Meer dan 700 verkeersdoden. Hallucinante cijfers. En wat lees ik dan als reactie op deze cijfers namens de woordvoerster van het Belgisch Instituut voor de Verkeersveiligheid? “De economie wakkert terug aan, zorgt voor meer verkeer en dat leidt tot meer verkeersongevallen”. Valt het dan écht niemand op dat net dergelijke opengetrokken paraplu’s mee aan de basis liggen van de barslechte statistieken?

O ja, even verderop lees ik ook: “we mogen niet vergeten dat verkeersveiligheid bij ons eigen gedrag begint, en net daar moeten we nog aan werken”. Nagel op de kop. Maar dan dringt de vraag zich natuurlijk op waaraan die mensen de voorbije jaren wél hebben gewerkt. Is het dan nog steeds niet duidelijk dat dit gedrag niet wordt gewijzigd door een affiche langs een autosnelweg of door een zoveelste foldertje?

In ons land eindigt de rijopleiding bij het behalen van het “rijbewijs”. Klein beetje theorie, klein beetje praktijk, wat geluk met de examens en hopla, je beschikt over een “bewijs” dat je kan rijden. En daar stopt het. In ons land stopt de rijopleiding op het ogenblik dat het risico op ongevallen het grootst is. In de leeftijdsgroep 15-24 jaar is het verkeer dé belangrijkste doodsoorzaak. Eén op de drie jongeren die sterft uit deze categorie, sterft in het verkeer. Weten jonge bestuurders wat ze moeten doen in een noodsituatie? Kennen ze gevaren van overdreven snelheid? Van te weinig afstand houden? Beseffen ze dat hun voertuig zich anders gedraagt op een nat wegdek of met passagiers op de achterbank? Het antwoord is NEEN! De statistieken blijven spijtig genoeg deze stelling bevestigen.

Een Oostenrijkse studie toont aan dat de kans op ongevallen met 28% vermindert, nadat jonge bestuurders een rijvaardigheidscursus hebben gevolgd. Waarop wachten we? En is er voldoende politieke moed om het dan meteen ook goed aan te pakken?

Mijnheer Weyts, ik weet dat u goede bedoelingen heeft, dat u de ernst van de situatie zeer goed inschat en dat u een extra stap in de verplichte rijopleiding wilt voorzien, maar mag ik u vragen om u zeer objectief te laten adviseren? Enige tijd geleden zakte mijn broek immers af toen ik een bestek onder ogen kreeg, uitgeschreven door de VSV (Vlaamse Stichting Verkeerskunde) waarin werd opgeroepen om ons kandidaat te stellen voor de uitvoering van een aanzet tot “terugkom-moment”, betaald met overheidssteun. Over de inhoud kan je steeds discussiëren, maar toen ik merkte dat in het praktijkgedeelte “manoeuvrevaardigheden” geen plaats was voorzien voor een confrontatie/sensibilisering in extreme of moeilijke rijomstandigheden, maar wel voor achteruit parkeren in een garage, heb ik ontgoocheld afgehaakt. Misschien beschikt u over ander cijfermateriaal, maar ik kan in de statistieken weinig slachtoffers vinden die gestorven zijn bij een parkeermanoeuvre. Ik lees wel dat een menselijke handeling, zoals controleverlies over het stuur of onaangepaste snelheid bij regenweer, aan de basis ligt van de meeste verkeersongevallen.

Mevrouw Galant, op een bepaald ogenblik heeft u toegegeven dat u het ook niet meer weet, en hebt u de hulp van de bevolking ingeroepen. Mag ik u erop wijzen dat wij, met onze onderneming, al bijna twintig jaar rijvaardigheidsopleidingen aanbieden. Dit jaar hebben wij zwaar geïnvesteerd in een nieuw rijvaardigheidscentrum. In zo’n centrum leren we wat mensen moeten doen in risicosituaties, maar we tonen hen vooral wat je moet doen om in het verkeer zo’n situaties te voorkomen. En ook al worden we - samen met onze collega’s - door de officiële instanties vooralsnog genegeerd, we zullen de luis in de pels blijven, want het lijkt voor ons in België vooral vechten tegen de bierkaai. Waarom we het dan blijven doen? Voor die tientallen mails die we jaarlijks ontvangen van mensen die ons bedanken omdat ze van een ongeval gespaard zijn gebleven, voor die moedige mama’s van de vzw ouders van verongelukte kinderen die hebben meegewerkt aan onze nieuwe sensibiliseringsvideo, voor die paar duizenden belgen die jaarlijks een opleiding komen volgen om op een bewustere manier aan het verkeer deel te nemen. En omdat twee doden per dag op onze wegen onaanvaardbaar zijn.

Ik weet dat ik met deze open brief een risico heb genomen en dat mijn boodschap té commercieel kan overkomen. Maar ik kan u verzekeren, na hetgeen we de afgelopen jaren in ons land hebben meegemaakt, de strijd tegen de non-believers en tegen de officiële instanties, doe je hetgeen wij doen niet enkel uit commerciële belangen. We doen dit vanuit onze missie, mét volle overtuiging.

Mevrouw de Minister, Mijnheer de Minister, we reiken de hand om samen de strijd aan te gaan. Mag ik u uitnodigen om een rijvaardigheidscursus bij ons te komen volgen. Het is minder abstract praten wanneer u zelf voelt wat de meerwaarde kan zijn voor jonge bestuurders.

Met vriendelijke groet,

Chris Vanhee, Zaakvoerder ProMove

Nadat ik betrokken was in een ongeval kan ik ...
—  Nadine Desmet
Eerstvolgende cursussen

Car Control

30 oktober 2018 ProMove | Brugge 13u00 - 16u30

Car Control

02 november 2018 ProMove | Roeselare 8u30 - 12u00

Car Control

02 november 2018 ProMove | Roeselare 13u00 - 16u30
Terug naar boven